Kinderen, jongeren en hun organisaties die meebouwen aan de samenleving: meer van dat in 2017

Het is 2017.

Ik ga mijn laatste jaar in als voorzitster van de Vlaamse Jeugdraad. Twee jaar geleden kreeg ik de mogelijkheid om deze functie te vervullen. Met veel goesting begon ik aan deze avontuur, samen met verschillende vrijwilligers die ook mee een verschil willen maken voor kinderen, jongeren en hun organisaties in Vlaanderen. Twee jaar later en ik kan bevestigen dat die passie voor de Vlaamse Jeugdraad nog steeds vurig aanwezig is.

De tijd is voorbijgevlogen. Twee jaar geleden vroeg ik me af wat we als ploeg de komende drie jaar concreet zouden verwezenlijken. Vandaag blik ik met trots terug op alles wat we al verwezenlijkt hebben.

Wij waren overal

We hebben onze prioriteiten gekozen waarvan de werkgroepen ondertussen goed draaiend zijn. Onze werkgroep Werk zette zich onder andere in om discriminatie op de arbeidsmarkt tegen te gaan met voorstellen over praktijktesten. De werkgroep Beleidsparticipatie zorgde ervoor dat we als Vlaamse Jeugdraad ook een prominente stem waren, en nog steeds zijn, in het debat over stemrecht voor 16- en 17-jarigen. We voerden actie rond wonen in armoede, bevroegen jongeren wat ze vinden van een vrijwillige samenlevingsdienst. We organiseerden een weekend van sport en spel voor niet-begeleide minderjarige asielzoekers in het asielcentrum van Dendermonde.

Soms waren we op de radio, op televisie, in de krant of in het koninklijk paleis. We woonden studiedagen bij, gingen in gesprek of debat met vele jongeren in Vlaanderen. We gingen lobbyen bij verschillende ministers.

Maar ook persoonlijk heb ik ongelofelijk veel geleerd de voorbije twee jaar. Met deze functie wist ik dat ik grote schoenen te vullen had. Langzaam maar zeker leerde ik de kneepjes van het vak kennen. Met vallen en opstaan weliswaar, maar na twee jaar zie ik een mooie en positieve evolutie.

Verzuring en verruwing

Op maatschappelijk vlak was 2016 een veelbewogen jaar. Er gebeurden verschillende dingen die mij als jongere verontwaardigde en machteloos deden voelen. Van Brexit, Trump tot de aanslagen in Brussel. Ik merkte en merk nog steeds een verruwing en verzuring van de maatschappelijke debatten die ik nefast vind. Brede maatschappelijke debatten zijn er om gevoerd te worden, en wij als jongeren moeten ervoor zorgen dat wij onze stem daar ook in laten horen. Een debat vraagt dat wij met veel passie onze standpunten verdedigen in debatten die over de juiste inhoud gaan, maar ook dat we naar de andere meningen luisteren die leven. Als onrecht, ongelijkheid en onrechtvaardigheid de bovenhand krijgen kunnen we daar niet over zwijgen. Op dit punt is zwijgen geen optie meer. 

Op zoek naar oplossingen

En daarom zoek ik in 2017 verder mee naar oplossingen voor de uitdagingen die wie als maatschappij voorgeschoteld krijgen. Zo gaan we als onder ander een conferentie rond het psychisch welzijn van jongeren organiseren op 4 maart in Gent. Onze Europese en Verenigde Naties jongerenvertegenwoordigers gaan vurig het belang van thema’s zoals duurzame ontwikkeling, lokale participatie en kwaliteitsvolle stages blijven aankaarten. We blijven verder maatschappelijk relevante adviezen schrijven. Dit allemaal om ervoor te zorgen dat de stem van kinderen, jongeren en hun organisaties gehoord wordt. Met de nodige dosis lef en durf begin ik aan dit opdracht.

Jawel, meer van dat in 2017.

Disclaimer

De blogberichten op de blogpagina Vlaamse Jeugdraad zijn persoonlijke verslagen, impressies, meningen en reacties van jongeren uit Vlaanderen.

Via deze blog geeft VJR een platform aan de stem van jongeren in zijn puurste vorm. Meningen die geuit worden in deze blogposts zijn niet noodzakelijkerwijs de mening van Vlaamse Jeugdraad. Vlaamse Jeugdraad is niet aansprakelijk voor de inhoud ervan.