Online haat is nooit het antwoord

‘Dikke, lelijke negerin! Ga terug naar jouw land van herkomst.’

‘Zij komt hier de boel verzieken. Deporteer haar nu!!!’

‘Dat iemand de keel van dit lelijk gespuis eens opensnijdt.’

Naar aanleiding van een interview die ik gegeven had over onder andere diversiteit, gelijkheid en intersectioneel feminisme opende ik mijn Twitter en Facebook om honderden berichten te zien van mensen die het kennelijk oneens met mijn meningen waren. Dit moest ik volgens hen weten, en voor velen moest dit door beledigingen of zelfs doodsbedreigingen aan mij duidelijk gemaakt worden. 

Ik heb recht op mijn mening

Ik ben jong, maar ik ben niet naïef. Ik verwacht niet dat mijn mening door iedereen gesmaakt gaat worden. Net zoals ik ook niet ieder mening in het breed maatschappelijk debat smaak. Als jonge zwarte vrouw wie een nieuwe Vlaming is heb ik nu eenmaal soms een ander kijk op zaken. Mijn identiteit en mijn huidskleur zijn nog altijd heel bepalend voor mijn dagelijkse ervaringen, en die ervaringen zijn op hun beurt bepalend voor mijn meningen.

Sociale media is een mooie manier om met verschillende mensen in gesprek en debat te laten gaan over brede maatschappelijke thema’s. Ik, zoals vele mensen, gebruik het als een manier om te leren van anderen die een andere kijk op het leven hebben dan ik. Want zoals dat met debatten hoort te gebeuren, maakt luisteren naar de andere meningen hier een fundamenteel deel van uit.

Ik heb recht op mijn mening. Net zoals jij dat ook hebt op de jouwe. Meningsverschillen zijn volstrekt normaal, maar kunnen we de doodsbedreigingen en beledigingen die de laatste tijd eraan te pas komen bij meningsverschillen achterwege laten? Zo smoren we belangrijk maatschappelijke debatten in de kiem. En juist dat is iets wat wij in deze tijden van polarisering moeten vermijden.

Backlash

Ik zou aan het liegen zijn moest ik zeggen dat het lezen van deze berichten mij niets kon schelen en dat ze mij Siberisch koud lieten. Ik was er niet goed van. De backlash die ik kreeg maakte mij heel duidelijk dat mijn mening niet geduld werd omdat ik een allochtoon ben. Ik heb het geluk gehad dat ik er met familie en goede vrienden over kon praten. Vele allochtone jongeren hebben mij toen enorm veel berichten van steun gestuurd, en zij lieten mij ook weten dat ze blij waren dat iemand met dezelfde kijk op het leven als hen ook een platform gegeven werd om die thema’s bespreekbaar te maken.

Ik heb ook veel mooie berichten gekregen van mensen die veel leerden door mijn kijk op zaken. Anderen waren het mij oneens, en legden op een constructieve manier uit waarom. Dit apprecieerde ik, want met hen kon ik van gedachten wisselen zonder dat haat eraan te pas kwam.

Mute en block

Lang leve de mute- en block-knoppen op sociale media. Doodsbedreigingen en haatberichten krijgen geen platform op mijn social media accounts. Zodra iemand dit naar mijn adres stuurt dan laat ik de mute- en block knoppen hun werk doen.

We leven in gepolariseerde tijden. Maatschappelijke debatten verruwen en verzuren. Sociale media zijn een open riool geworden. We zullen nooit meemaken dat iedereen op dezelfde manier denkt over maatschappelijke thema’s, maar zelfs dan is online haat nooit het antwoord.

Vandaag lanceert Jongerengids samen met Mediawijs, Mediaraven en YouTube een vlogwedstrijd: Weetewa. Dit jaar is het thema online haat. Heb jij te maken gehad met online haat? Deel jouw ervaringen en laat weten hoe jij ermee bent omgegaan. Interesse? Doe zeker mee en help een einde te maken aan online haat. 

Disclaimer

De blogberichten op de blogpagina Vlaamse Jeugdraad zijn persoonlijke verslagen, impressies, meningen en reacties van jongeren uit Vlaanderen.

Via deze blog geeft VJR een platform aan de stem van jongeren in zijn puurste vorm. Meningen die geuit worden in deze blogposts zijn niet noodzakelijkerwijs de mening van Vlaamse Jeugdraad. Vlaamse Jeugdraad is niet aansprakelijk voor de inhoud ervan.