Israe blikt terug op haar mandaat als EU-jongerenvertegenwoordiger
Israe Aiach
Na drie jaar, gigantisch veel ontmoetingen en een rugzak vol ervaringen zit het mandaat van EU-jongerenvertegenwoordiger Israe er bijna op. Ze sprak op Europese podia, bouwde bruggen tussen jongeren en beleid en kwam erachter dat actie soms (heel veel) geduld vraagt. Tijd voor een terugblik!
Wat was jouw meest onvergetelijke moment tijdens je mandaat?
Mijn mandaat zat vol onvergetelijke momenten. Het is moeilijk om er maar één te kiezen. Vooral de momenten waarop ik mocht werken aan jeugdbeleid en jongeren kon vertegenwoordigen tijdens Europese conferenties, zijn me bijgebleven. Een van de laatste keren dat ik die rol mocht opnemen, was tijdens een panelgesprek 'Noise vs Silence' in Malta. Dat voelde heel bijzonder.
Welke nieuwe inzichten / lessen neem je mee uit je mandaat?
Zo ontzettend veel! In 2,5 jaar maak je veel mee. Je ontmoet mensen op internationale conferenties, bouwt een netwerk uit en verzamelt levenslessen. Ik heb geleerd dat je zélf je grenzen moet bepalen in het leven. Er bestaat niet zoiets als iets dat je moet doen (los van de regels die we allemaal moeten respecteren). Het belangrijkste is dat je als jongere je eigen weg maakt. Zolang ik volgens de Europese jeugdstrategie nog als jongere tel – tot mijn dertigste dus – wil ik zoveel mogelijk dingen uitproberen en mijn mening delen, gewoon omdat het kan.
“Vertegenwoordigen betekent vaak gewoon je standpunten naar voren brengen, waarna je moet vertrouwen op het proces. Dat vraagt (veel) geduld.”
Wat was je favoriete internationale ervaring?
Zonder twijfel mijn eerste conferentie in Alicante. Het was mijn eerste internationale ervaring ooit en er ging een hele nieuwe wereld voor me open. Vandaag voelt die wereld veel vertrouwder, maar ik wil er nog steeds zoveel leren en doen.
Was er een moeilijk moment of een uitdaging die jou veel heeft bijgebracht?
Vooral het bureaucratische aspect vond ik een uitdaging: de traagheid van systemen en processen. Vertegenwoordigen betekent vaak gewoon je standpunten naar voren brengen, waarna je moet vertrouwen op 'het proces'. Dat vraagt (veel) geduld.
Waarop ben je het meest trots?
De EU- en VN-vertegenwoordigers, zowel de huidige generatie als degenen die ik heb leren kennen tijdens mijn mandaat. Het doet deugd om begrepen te worden als je het hebt over internationaal beleid en de strijd rond kinder- en jeugdrechten. Die passie en uitdagingen kunnen delen met mensen die je echt begrijpen en erkennen, is mega waardevol.
Het doet deugd om begrepen te worden als je het hebt over internationaal beleid en de strijd rond kinder- en jeugdrechten.
Welke verandering of impact heb je zien gebeuren?
Als individu voel ik me denk ik te klein om écht een verschil te maken. Maar ik geloof wel dat ik deel uitmaak van een grotere ketting, een schakel in een beweging die groeit. De thema’s wisselen met de tijd, maar dat er dingen veranderen, staat vast. Samen met mijn team en binnen Europa zie ik zeker dat er impact is.
