Kleine keuzes, grote impact: hoe onze vrijwilligers bijdragen aan een duurzame wereld

Of het nu gaat om plantaardig eten, tweedehands shoppen of inheemse bloemen planten – kleine keuzes kunnen wel degelijk een grote impact hebben. Benieuwd hoe jij ook je steentje kunt bijdragen? Lees verder en laat je inspireren door onze vrijwilligers.

Emilia kweekt inheemse bloemen 

“Inheemse bloemen zijn bloemen die van nature in ons land groeien. Denk aan dahlia's, riddersporen, duifjeskruid, klaver of madeliefjes.” 🌻

Welke impact dat heeft op het klimaat? Meer dan je denkt!", zegt Emilia. "Laat ons beginnen bij de bijen. We weten intussen dat bijen broodnodig zijn om nou ja... brood te kunnen eten bijvoorbeeld.” Terwijl ze nectar verzamelen, bestuiven bijen namelijk andere planten zoals graansoorten, fruitbomen en groenten. "Zonder bijen zou de opbrengst van al deze soorten aanzienlijk dalen.”  

Bovendien zijn inheemse bloemen een zegen voor de biodiversiteit, bodemkwaliteit en luchtkwaliteit van je tuin, balkon of bloembak.

“En ze zijn ook nog eens prachtig! Soms stop ik een aantal zaden in mijn handtas of jaszak en strooi ik ze in het rond terwijl ik in het park of door de stad loop. Zo draag ik niet alleen bij aan een beter klimaat, maar ook aan een mooiere omgeving.” 

Daarnaast houdt Emilia ook rekening met waar ze geld aan uitgeeft. “Bepaalde merken koop ik gewoon niet. The Coca-Cola company is bijvoorbeeld de grootste plasticvervuiler ter wereld – zo’n merken sla ik over. Al is het onmogelijk om overal van op de hoogte te zijn. In mijn ogen is het belangrijkste dat je je bewust bent van je koopgedrag. Ook dat is een manier om bij te dragen aan een betere wereld."

Arwen deelt haar kleerkast met haar beste vriendin 

“Ik deel al vijf jaar lang mijn kleerkast met mijn beste vriendin”, vertelt Arwen. “Niet omdat we samenwonen of iedere dag hetzelfde dragen, maar omdat het voor ons aanvoelt als de normaalste zaak ter wereld.” 

De gedeelde kledingkast van Arwen en haar bestie ontstond heel spontaan. “Als de chaoten die we zijn, doken we regelmatig in elkaars kledingkast. Of ja, in de stapel kleren die toevallig ergens beland was. Het begon als iets praktisch – zoals bij elkaar blijven slapen en beseffen: ‘shit, ik ben mijn onderbroek vergeten!’ - maar werd uiteindelijk een hele bewuste keuze.”  

Aangezien Arwen nu uit dubbel zoveel kledij kan kiezen, voelt ze nog amper de drang om nieuwe dingen te kopen. “En àls ik iets koop, dan is het sowieso tweedehands. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst een voet in een fast fashionwinkel gezet heb. Die eindeloze rijen identieke kledingstukken, ik krijg er alleen maar stress van." 

Minder kopen, meer hergebruiken: voor Arwen voelt het als een kleine, maar waardevolle stap. "En het allermooiste? Achter elk kledingstuk schuilt een herinnering of een memorabel verhaal." 

Lore koopt zo veel mogelijk tweedehands 

“Thriften is vandaag helemaal in de mode én goed voor het klimaat!”, zegt Lore. “Ik vind niets leuker dan een compliment krijgen over mijn outfit en trots kunnen zeggen: ‘t is tweedehands!”  

In het begin vond Lore tweedehands shoppen nogal chaotisch en onwennig – het was best overweldigend om al die kleuren en unieke kledingstukken door elkaar te zien hangen. “Maar hoe vaker ik er naartoe ging, hoe leuker ik het vond. Ik heb er al supercoole items gevonden, die intussen mijn go-to outfits zijn geworden.” 

Intussen is thriften is intussen een van haar favoriete bezigheden, maar ook in de tweedehandswinkel blijft Lore zich bewust van haar consumptie. “Als je twijfelt of je een kledingstuk effectief zal dragen en het alleen maar koopt omdat het goedkoop is, dan blijft het een overbodige aankoop.” 

Soms maakt ze ook haar eigen kledij. “Geef mij een bol wol en ik ben vertrokken! Je zou verschieten van wat je allemaal kunt doen met een bolletje wol en een paar uur op de trein. Door zelf kledij te maken en tweedehands te shoppen, kan ik extra hard genieten van mijn kleren. Zonder mij schuldig te voelen over de omstandigheden of aantallen waarin ze gemaakt worden.” 

Naast haar kleerkast, zijn ook de keukenkasten van Lore gevuld met tweedehands spullen.
“Al mijn servies, bestek, kookpotten,… heb ik gestolen van het oude servies van mijn oma, of gekocht in de kringloopwinkel. Laat dit dus een oproep zijn naar alle kotstudenten to-be: je hoeft niet alles nieuw te kopen - de kringwinkel (of je oma) heeft ook veel te bieden.” 

Imane maakt kleine keuzes met grote impact 

“De kunst van het ‘niet doen’ kan een groot verschil maken voor het klimaat”, vertelt Imane. “Heb ik dat jurkje echt nodig? Heb ik echt zo veel zin in dat stukje vlees op mijn boterham? Moet ik per se de auto nemen voor een korte rit? We worden voortdurend verleid om te consumeren zonder na te denken, terwijl er heel vaak ook duurzame alternatieven zijn.” 

Vroeger dacht Imane dat klimaatactie groots moest zijn – tot ze besefte dat het net gaat om de kleine keuzes, die we elke dag opnieuw maken. “Je hoeft niet meteen volledig over te schakelen op tweedehands kledij, begin gewoon in je eigen kleerkast: wat heb je al? Wat vind je leuk om te dragen? Heb je echt iets nieuws nodig?” Die logica kan je ook doortrekken naar wat je eet. “Je hoeft niet meteen vegetariër te worden, maar probeer eens iets anders dan die steak op de menukaart. Kleine stappen maken een groot verschil, en er is niemand die verwacht dat jij op je eentje de wereld gaat veranderen."

Al is het soms ook gewoon niet mogelijk om voor een duurzaam alternatief te kiezen. Dat besefte Imane heel erg tijdens haar verblijf in de Verendigde Staten. Vooral op vlak van mobiliteit, kreeg ze daar het deksel op de neus. “Als het openbaar vervoer niet is uitgebouwd en je onvoldoende opties hebt, ben je bijna verplicht om de auto te nemen." Maar zelf in dit soort scenario's kan je voor de meest bewuste optie kiezen. "Carpoolen is een goed alternatief – laat je eigen auto staan, ‘hop in and enjoy the ride with friends’! 

Oskar eet vooral plantaardig 

“Een paar jaar geleden las ik dat vegetariërs gemiddeld acht jaar langer leven” zegt Oskar. “Acht jaar! Daardoor ben ik veel meer beginnen nadenken over wat ik eet.” 

Al kwam de echte verandering pas toen Oskar een tijdje in Colombia woonde. Daar zag hij met eigen ogen hoe het Amazonewoud wordt vernietigd om plaats te maken voor veeteelt en soja, dat voor het overgrote deel wordt gebruikt als veevoeder. “Op een paar uur tijd verdwenen bomen van honderden jaren oud. We kappen de longen van onze planeet voor een steak op ons bord.” 

Hoe meer Oskar zich verdiepte in wat hij at, hoe meer hij zich bewust werd van het dierenleed dat gepaard gaat met de industrie achter dierlijke producten. “Varkens in grote veebedrijven zitten bijvoorbeeld vaak opgesloten in te krappe kooien, zonder daglicht of ruimte om te kunnen bewegen.” 

Daarom eet hij nu meer plantaardig. “Minder vlees eten, is een van de gemakkelijkste manieren om je voetafdruk te verkleinen”, aldus Oskar. “Het bespaart gigantisch veel water, land en uitstoot. Mijn tip? Begin met één dag per week veggie eten, bijvoorbeeld op maandag. Kleine stappen maken een groot verschil.” 

Leonie maakt kleine keuzes met een grote impact 

“Op mijn dertiende hadden we het tijdens de godsdienstles over de impact van de voedingsindustrie op onze planeet”, vertelt Leonie. “Ik ben toen thuis gekomen met de boodschap: “mama, papa, vanaf morgen ben ik vegetariër”. Sindsdien heb ik ook effectief geen vlees meer gegeten.” 

Ook Leonie begon meer na te denken over wat er allemaal op haar bord lag. "Nadat ik me verdiept had in de uitstoot van de zuivelindustrie, heb ik twee jaar lang bijna volledig veganistisch gegeten. Maar het is niet evident om dat op je zestiende op een gezonde manier aan te pakken. Intussen heb ik geleerd dat kleine, consistente keuzes ook een grote impact kunnen hebben.” 

Vandaag let Leonie vooral op de herkomst van haar eten en probeert ze zo weinig mogelijk te verspillen. “Ik raad iedereen aan om verder te kijken dan de winkelrekken. Check de verpakking en kijk waar je voeding écht vandaan komt.” 

Het was even zoeken, maar intussen heeft ze een balans gevonden tussen haalbaarheid, betaalbaarheid en zo weinig mogelijk uitstoot. “Samen met kot- of huisgenoten eten of groenten kweken in je tuin zijn kleine aanpassingen met een grote impact. En ook initiatieven als ‘too good to go’ kunnen helpen om duurzamere keuzes te maken. Je verkleint de afvalberg én geeft minder uit. Wat wil je nog meer?”